Ik heb mezelf wel eens singer-songwriter genoemd. Ook al gebruik ik het woord niet meer om mezelf te beschrijven, past het nog steeds bij wat ik maak. Beluister mijn muziek hier.

Het Roodborstje
00:00 / 04:41

Een verhaal over een oude man, zijn vrouw en een roodborstje. Geïnspireerd op mijn opa. Onderdeel van de voorstelling 'brughuis'.

Hij met de bulderende lach

en de ervaren lezeres

Hadden in hun tuin een bad,

gedacht aan het roodborstje

De schaal was op de grond gezet,

stond naast de appelboom

Aan een tak hing een oranje net

met daarin noten en kruimels brood

De vogel kwam terug, elk seizoen, elk jaar

Bij de vrouw en de man, een echt echtpaar

 

En altijd zong de man 

Een lied dat de vogel tegen kwam

Op het dak van het pand

En weer fietste de vrouw zijn nestje langs

Zo zagen ze elkaar jaren lang

 

Zelfs met familie over de vloer,

mensen klein en groot

En alle rep en roer, het roodborstje genoot

Zelfs met de leegte wanneer er niemand was

En toen hij was vergeten, want de man vergat

Hij volgde de man naar de boerderij

En zag daar het echtpaar gelukkig zij aan zij

 

En nog steeds zong de man 

Het lied dat de vogel tegen kwam

Op de hoek van het pand

En nu fietste de vrouw naar de boerderij zijn nestje langs

Zo zagen ze elkaar maanden lang

 

Maar hoe het seizoen verandert,

werd ook het lied anders

Tot een maandag ochtend waarna het stil was

Het roodborstje volgde de man naar de begraafplaats

En bouwde een nieuw nestje vlak daarnaast

 

Hij floot het lied van de man 

Waar hij in de laatste weken niet meer op kwam 

En viert zo zijn bestaan

Soms vliegt hij terug naar de tuin waar de vrouw nog wel eens struint

En dan zingen ze samen het lied, omdat het hen troost biedt

 

Lalalalala 

 

Het zal je kind maar wezen

Ja ja ja ja

Roze Nagels
00:00 / 02:31

Een lied over mijn ontmoetingen met een bewoner van het verzorgingstehuis 'T Huis aan de Vecht. Deel van mijn STUT+HKU stage.

Je kan eerst lachen en later leed

Met je broer die zo je naam niet meer weet

Je kan huilen door de kou

Maar je klimt zelf uit het dal

 

Luchtigheid

Ik herken mij in jou

Maar niet te veel

Ik zie iets wat ik ook wel zou willen kunnen

 

Je kan eerst lachen en later leed

Je kan naar waar iemand je nodig heeft

Je kan samen met je man

Wat niet met iemand anders kan

 

Luchtigheid

Ik herken mij in jou

Maar niet te veel

Ik zie iets wat ik niet hoef te kunnen

 

Je kijkt naar de wolken

Je verft je nagels roze

Je hebt vogels op de muur

Je schildert de natuur

 

Luchtigheid

Ik herken mij in jou

Maar niet te veel

Ik zie iets wat ik niet ben

Ik zie jou

Een Kamerplant Groeit
00:00 / 03:11
Het Was Lente
00:00 / 03:35

Het Was Lente gaat over een herinnering die anders blijkt te zijn dan gedacht. Onderdeel van de voorstelling 'Benjamin'.

Het was lente

Een aantal jaar geleden

Ik zag een vrouw voor mij staan

Hoe haar lippen krulde

Wanneer ze aan het praten was

Ik viel voor als zwaartekracht

 

Het hield me naar beneden

Maar onze hoofden kwamen dichter bij elkaar

We zoende bijna

Ik en Anja

Misschien voor altijd bij elkaar

 

Al was het niet dat ze lachte en zich wegtrok

Handen duwend op mn achterhoofd

En op de hare

Lachend zeiden we 'Hou alsjeblieft op'

Want liefde voor een vrouw

Is een grap

 

Waarom was dit

Een onaangenaam verleden

Ik keek die vrouw aan

Zag hoe haar lippen krulde

Wanneer ze aan het praten was

En merkte dat

Ik geen mogelijkheid was

 

Het hield me naar beneden

Maar onze hoofden kwamen dichter bij elkaar

Forceerde bijna

Een zoen van Anja

Maar dat had ze nooit gewild

 

En dat is prima

Ik wil geen handen duwend op mijn achterhoofd

En op de hare

Dan ben ik liever alleen

En is mijn liefde voor die vrouw

En is mijn liefde voor een vrouw

Geen grap

Wat de een verliest, zal de ander vinden. Een liefdeslied dat onderdeel was van de voorstelling 'Benjamin'.

Grind, gras,

rustig leven

Getik van regen 

En een dag of twee of vijf of zeven

Zon, nacht

Ik heb iets in mijn hand

Wat niet groeien kan

Dus ik laat het maar vallen

 

Voetstap

En niet de mijne

Je vindt mijn weide

En een zaadje tussen de keien

Bos, stad

Heb je weer iets nieuws geplant

Binnen in je gang

Wat heb ik laten vallen

Ik ren altijd weg

Door naar de volgende stad

En daar onderweg

Zag ik dat ik iets verloren had

Licht, dag

En geef het water

Misschien ooit later

Komt iets uit die pot

Ik zag

Alleen maar bergen

Maar ik ben ergens

Doorgegaan door het startschot

 

Ik ren altijd weg

Door naar de volgende stad

En daar onderweg

Zag ik dat ik iets gevonden had

 

Een huis met een hal

Een kleine kamerplant

Waarvan ik net nog dacht

Dat die vergaan was

Één stap

Dat is alles

Want daar ben je

De verzorger van mijn hart

Ik ren altijd weg

Maar ik wil niet meer wat was

Want hier voel ik me

Beter met jou 

Ik voel me beter bij jou

Beter met jou in mijn hart

Monachopsis
00:00 / 02:58
Worn Out
00:00 / 02:58

Worn Out heb ik oorspronkelijk geschreven vanuit het perspectief van een robot. Maar inmiddels is het voor mij een heel menselijk nummer over ouder worden.

Doesn't everyone

Just need just need some-someone

to help them see

what's behind the rust

Doesn't everyone

Just want just want the other to know

You are someone they can trust

I would've thought I'd shown it by now

 

My screws are falling out

My paint is coming of

I'm being worn out

I need someone to dust me off

 

Doesn't everyone

Just need just need some- someone

to help them see

What's behind the view

Doesn't everyone

Just want just want some situations

Exactly like when you were brand new

I would've thought I'd known it by now

My screws are falling out

My paint is coming of

I'm being worn out

I need someone to dust me off

My screws are falling out

My paint is coming of

I'm being worn out

I need someone to dust me off

Dust me off

I would've thought I'd known it by now

Aan het begin van het repetitieproces krijgen alle acteurs een demo opgestuurd. Hierin kunnen ze zowel hun eigen stem beluisteren, mee zingen met de volledige band en oefenen met het instrumentaal.

Dit is hoe de volledige Demo van de Opening klinkt:

Opening Wonder Winkel - Demo
00:00 / 04:41

brughuis

Een voorstelling over twee personages die leren dat ze pas met elkaar kunnen leven wanneer ze de dood accepteren.

Tekst, compositie, regie en uitvoerend acteur en zangeres: Lin Schalken     

Pianist en mede-arrangeur: Martijn Hak

Hiernaast zijn de nummers DNA, Boodschappen Doen en Ooit te beluisteren.

DNA is de introductie van het verhaal. Wie maakt mij wie ik ben? Mijn genen? Wat er over mij wordt gezegd tijdens mijn begrafenis?

Boodschappen Doen is een vrolijk nummer over wat ik tegen kom in de supermarkt. In de voorstelling is het een dwaalgedachte van de hoofdpersoon.

Ooit is een nummer dat mij persoonlijk nog steeds raakt. Het gaat over de onvermijdelijke eindigheid van een duo, acceptatie daarvan en in ontkenning zijn.

 

Alice in Wonderland

De bewerking van het klassieke verhaal voor de toneelvereniging Internos. 

Tekst, regie: Rob van Vliet en Marcel Kranendonk

Vormgeving: Marcel Kranendonk

Componist, muzikant (en mede-acteur):

Lin Schalken

Bekijk hier de muziek van de kindervoorstelling Alice in Wonderland.
Het Piratenlied: Toen Alice groot was huilde ze een hele oceaan bij elkaar. Dit doet Muis denken aan piraten, waardoor ze begint met zingen. Zing mee, wordt een piraat en zeg 'Arrrr!'

Het Bloemenlied: Alice komt drie bloemen tegen: Narcis, Roos en Tulp. Roos en Narcis zingen erg graag over zichzelf, tot Tulp het over neemt.

Gewoon Alice: Alice komt bij van een heftige ontmoeting met de Hartenkoningin. Na al haar avonturen en beledigingen van de inwoners van wonderland trekt ze de conclusie: ik ben gewoon Alice en daar ben ik blij mee.

De Wonder Winkel

Een bewerking van 'Mr Magorium's Wonder Imporium' door Marit Golstein.

Tekst, regie en 'Hazel': Marit Golstein

Vormgeving: Lonneke Visser & Elke van de Loo

Componist, muzikaal leider en muzikant: Lin Schalken

 

Bekijk hier zes van de nummers van De Wonder Winkel, zoals uitgevoerd op 25-3-18. 

Opening: de introductie van de personages en het magisch begin van de voorstelling. 

Gewoon Man: het lied dat zich afspeelt nadat Hazel en Henry elkaar net hebben leren kennen. Hun persoonlijkheden botsen zo erg dat ze denken te weten hoe de ander precies in elkaar zit.

Hallo: Een lief nummer waarin Hazel een writersblok heeft, Bram een vriend zoekt en Magorium teleurgesteld is in zijn winkel.

Ruzie: Er is iets aan de hand met de winkel. In dit chaotisch nummer zien we dat en de spoedvergadering dat hierna volgt.

Doen Alsof: Bram vertelt Henry dat hij zich niet hoeft te schamen voor het spelen met poppen, door samen te 'doen alsof'.

Hij Stierf: het laatste dat Magorium aan Hazel mee geeft voor zijn vertrek.

 
 
Aderen
00:00 / 04:26

Aderen is geschreven voor een trouwerij in 2016. Na het ja-woord zong en speelde ik dit lied.

 

Ineengestrengeld

Gevlochten vingers

Verbinden de aderen

In onze polsen

Regen druppels

Onze handen, die verbanden

Leggen, we houden het vol

 

Want we staan nog steeds

En dat is voor een reden

Want we gaan nog steeds

En dat is voor een reden

 

Ik zit in de trein

Wachtend op de halte

Niet zeker te weten of die bestaat

Afwachtend op hoe de rails gaat

 

Stap voor stap

Op het natte pad

Verdwaald in Amsterdam

Zo'n grote, maar kleine stad

Grijze luchten

Maar kleuren in ons hart

Wij mengen samen, maar zijn een geval apart

 

Want we staan nog steeds

En dat is voor een reden

Want we gaan nog steeds

En dat is voor een reden

 

Ik zit in de trein

Wachtend op de halte

Niet zeker te weten of die bestaat

En daar stopt het dan

Er loopt iemand naar binnen

Volledig afgeleid, door jouw aanwezigheid

 

Hoe gebeurt dat dan

Onze levens verstrengeld

Paden in een kruising

Hoe gebeurt dat

 

We zitten in de trein

Wachtend op de halte

Niet zeker te weten of die bestaat

En daar stopt het dan

We lopen naar buiten

Maakt niet uit waar we zijn

We zijn bij elkaar

 

Ineengestrengeld

Gevlochten vingers

Verbinden de aderen

In onze polsen

In 2017 kreeg ik inspiratie uit woorden met interessante betekenissen die ik online tegen kwam. Monachopsis is een van de liederen die uit deze fascinatie kwam. Een verhaal over Christopher.

Christopher was weer buiten

Weg van al die ramen

Die alleen warmte binnen laten

Zweet over zijn voorhoofd

En droge lippen

De zuurstof bracht hem stilte

Ogen keken hem aan

Ze kwamen bekend voor

Maar waar stonden zij bekend voor?

Hij had niet een idee alsof hij hier moest staan

En hij liet het maar gaan

 

Maar zijn horloge

Had hem bedrogen

En waarop hij wachte

Wist hij zelf niet

Wat was het?

En hij had niet in de gaten

Dat hij zijn kieuwen

Open liet staan

 

De zuurstof werd hem teveel

Hij inheelde

Alleen nog maar zijn sigaretten

En de ketting 

van zijn moeder liet hij liggen op de kast

Hij vergat zijn tas

 

Maar zijn schoenveters

Wisten wel beter

Ze hielpen een hand

Het liep uit de hand

Hoofd in het water

Neem een hap adem

Wat zou daarna gaan doen

 

Het land heeft hem nooit meer gezien

Liggen op de oceaanvloer

Vinnen uitslaan en zwemmen

 

Christopher

Hoorde een geluid

Het was anders dan hij kende

Hij was thuis

 

--

Monachopsis: the subtle but persistent feeling

of being out of place, as maladapted to your surroundings as a seal on a beach—lumbering, clumsy, easily distracted, huddled in the company of other misfits, unable to recognize the ambient roar of your intended habitat, in which you’d be fluidly, brilliantly, effortlessly at home.